Şanslı Olmak

Sekizinci Bölüm 

Algı garip bir şeydir. Özellikle de şans söz konusu olduğunda. Uçak kazasından kurtulan biri şanslı kabul edilir. En başta o uçakta olduğu için şanslı mı sayılır? Yoksa şanssız mı? Sonu gelen bir uçakta oturmanın kötü şansı, hayatta kalmak gibi bir iyi şansı yok mu eder? İnsanların yalnızca bir kollarını kaybettikleri için şanslı sayılmalarını hiç anlamamışımdır. 

  Karım şanslıydı. İnsanlar böyle söyledi. Şuradan bir santim, buradan iki milim olsaydı her şey daha farklı olurdu. Onu toprağa verebilirdim, durmadan aldığım çiçekleri mezarına götürebilirdim. Birkaç santim. Saniye. Şans. Karıma iyi şanslar. Herkese iyi şanslar. Bunların hiçbir anlamı yoktu. Karım şanslı değildi. Hem de hiç. Araba ona çarptığında şanslı değildi; başı kaldırıma elli değil de kırk kilometre hızla çarptığı için şanslı değildi. Bacakları parçalandığında, kaburgaları kırıldığında şanslı değildi. Yaşadığı için şanslıydı, evet, ama şanslı değildi.   

Paul Cleave nin yazdığı "Mezarcı" dan kısa bir bölüm.

Sayım Elemanları 2

Uzun bir aradan sonra tekrardan bir şeyler yazabilmek için zorladım kendimi. Öncelikle D&R Türkiye sayımını bitirdik. Bir çok şehir bir çok insan gördük. Farklı farklı otellerde kaldık. Bir çok yer mekan keşfedip ve bir birinden güzel fotoğraflar çektik. İstanbul sayımı ne kadar işkence ise şehir dışındaki sayımlar bir o kadar eğlenceliydi. Oda arkadaşım Korhan'la beraber gittiğimiz her şehri çıkıp gezdik. Bizim kadarda gezende yoktu galiba.
Her şehrin kendine has güzellikleri ve kötülükleri vardı. Her şehirde ki tarihi mekanlar (Camiler, binalar, köprüler vb.) bir yerde sonra espri konusu oldu. Her gördüğümüz şeye "bak tarihi lunapark" "bak tarihi avm" demeye başladık. Arkadaşların yaptığı hata ise gittiğimiz her şehri İstanbul' la karşılaştırmalarıydı. Yanlış! O şehrin kapasitesi o, onla onu niye karşılaştırıyorsun. Her şehrin kendisine ait güzellikleri var. Her yer tarih, saklı cennet,. Çoğu yeri de güzelleştiren üniversitelerin olması.
Neyse eninde sonunda bitti ve otuz beş gün sonra İstanbul'a geri döndük. Kısa kaldığımız bazı şehirlerin tadı damağımda kaldı. Ve hiç denize giremedim. Gitmek isteyen varsa her sene ağustos ayı gibi sayımlar başlıyor. Ve evet değer.
D&R da devam etme kararı aldım. Yakında bir mağazasında çalışmaya başlayacağım. İşler yolunda gidiyor.

Kısa Film ise var bir şeyler...

Bazı şehirlerden bazı fotoğraflar

 ANKARA 

ESKİŞEHİR

                              

                                                                     
                                                                   ADANA

ANTALYA

                                

                                                                      KONYA

BURSA